بچه تر که بودم مادرم می گفت "توی کتاب هزار و یک شب اومده که گذر زمان مرهم خیلی از دردهای آدمه" اون موقعا نمی فهمیدم یعنی چی. ولی الان خیلی خوب متوجه منظورش می شم.
به شخصه مشکلاتی توی زندگی داشتم که فقط گذر زمان (یا فراموشی یا هر چی که اسمشو بذارین) حلشون کرده یا حداقل تقلیلشون داده. اینو با جرات می تونم بگم که خیلی از مشکلات لاینحل آدمی هست که زمان اگه حل نکندشون دست کم تسکینی بر آنها خواهد بود.
خوب حال و روز عموم و زن عموم رو یادمه وقتی که پسرعموم (که سال آخر پزشکی هم بود) خودکشی کرد. هر دو مخصوصا زن عموم شبیه به دیوانه ها شده بودن. زمان بهشون خیلی کمک کرد الان حال و روز تقریبا" نرمالی دارن.
به عنوان یه دوست به شما پیشنهاد می دم اگه مشکل بزرگی دارین اونو به گذر زمان واگذارش کنید.
گرمرد رهی نهراس ز دیری و دوری دانی که رسیدن هنر گام زمان است
